|
مایلیم شما را همراه «پروفسور استیوِن چارلز گالانت» و «پروفسور
آلكساندر بولدیرِف» به یك سفر هیجان انگیز اكتشافی ببریم.

از چندی پیش آغاز می كنیم، سال 1900 در مسكو، جایی كه «گولِویچ» و «
اَمیرَدگیبی» یك تركیب جدید را جدا كرده پژوهش خود را برای كشف این كه
چه هست و آیا خواص مفیدی دارد یا نه آغاز كردند.
در 1994 توجه استیون به یك آزمایش انجام شده توسط « رابین هالیدِی» جلب
شد كه نشان داد این تركیب جدید با افزودن تركیب ال-كَرنوسین، كه اكنون
درون ایتاس اندیمایون موجود است، در یاخته های كشت شده ی انسان
سالخورده می تواند یاخته هارا باز جوان كند به نحوی كه در واقع با
یاخته های انسان جوان برابری می كنند. استیون از این تصاویر شگفت زده
شد و از فكر كرد اثر ال-كَرنوسین بر پستانداران زنده چیست.
در 1996 پروفسور استیون گالانت و پروفسور آلكساندر بولدیرِف، مقامات
پیشگام دنیا در زمینه ی خودشان، آغاز به آزمایش اكتشافی نوین با روش
نوین كردند تا ببینند آیا ال-كَرنوسین هیچ اثر مفیدی روی گروه بزرگی از
موش ها دارد.
این نتایج آزمایش آنان است ... ما می گذاریم خودتان نتیجه گیری كنید.
|